Lamia analysis 25th matchday


Ισόπαλο ήταν το αποτέλεσμα της αναμέτρησης της Λαμίας με τον Λεβαδειακό, σε ένα παιχνίδι που είδαμε δύο ομάδες πραγματικά μεταλλαγμένες, όσον αφορά το στήσιμο και την αντιμετώπιση του παιχνιδιού.

Ακόμη και από το παιχνίδι του πρώτου γύρου, οι δύο ομάδες προσέγγισαν διαφορετικά εντελώς και αντιμετώπισαν τον αντίπαλό τους σαν να έπαιζαν πρώτη φορά μεταξύ τους.

Αναφέρω χαρακτηριστικά το αμυντικογενές  και παθητικό στήσιμο του Λεβαδειακού, οποίος αρνήθηκε να έχει κατοχή της μπάλας, πήγε σε ένα άνοιγμα των γραμμών του με μεσαίες μπάλες των 25 μέτρων, έξω από το γνώριμό του παιχνίδι των μικρών πασών και των μεγάλων των 40 μέτρων.

Βέβαια αυτό το έκανε ο Ανιγκό (τον οποίο εκτιμώ απεριόριστα και εδώ στη Γαλλία που βρίσκομαι τον θεωρούν από τους τοπ), διαβάζοντας την κλειστή σε πολλά παιχνίδια Λαμία, δίνοντάς της χώρο και την κατοχή της μπάλας.

Βασικά ο Ανιγκό πήγε το Λεβαδειακό σε ένα γρήγορο παιχνίδι, με ελεύθερο το Σουμπίνιο και δυο παίκτες σε μαρκαρίσματα πάνω στον Μπλάζιτς.

Ας δούμε τον σχηματισμό και τη διάταξη της ομάδας της Λιβαδειάς.

Ο Λεβαδειακός παρατάχθηκε με 4-5-1, όπου στο κέντρο άμυνας ήταν οι Τριποτσέρης-Αντιλέχου, δεξιά ο Τσαμπούρης και αριστερά ο Φαβάρο. Η αλλαγή αυτή έγινε με την απουσία του Λεονάρντο.
Στη μεσαία του γραμμή έχει τους Γιουσούφ-Νιάσε-Μητρόπουλο πιο πίσω, λίγο πιο μπροστά τους Σουμπίνιο και Γιακουμάκη και προωθημένο τον Μαρκόβσκι.

Όλοι οι παίκτες του Λεβαδειακού, είχαν την εντολή η μπάλα να περνάει από τον Σουμπίνιο στην κατοχή. Και να κάνουν αντιστρόφως διαγώνιες κινήσεις στον άξονα οι  Γιακουμάκης (ο οποίος θα βγαίνει πάντα από πίσω), ο Μαρκόβσκι να τραβιέται πίσω και να ανοίγει ο Γιουσούφ, ο οποίος έτρεξε περισσότερο απ’ όλους και χρησιμοποιήθηκε δεξιά και αριστερά.

Οι δε Νιάσε και Μητρόπουλος, είχαν αναλάβει το μαρκάρισμα του Μπλάζιτς, αφού αυτός έκανε το δημιουργικό παιχνίδι της Λαμίας.

Πάμε τώρα στη Λαμία.

Ο Τεννές κάπως αλλιώς φαντάστηκε το παιχνίδι, δεν περίμενε να έχει τόσο χώρο και κατοχή της μπάλας από την αρχή. Έτσι την ανέβασε την ομάδα και δημιουργήθηκαν χώροι που τους βρήκαν και τους εκμεταλλεύτηκαν οι αντίπαλοι.

Όμως οι σωστά στην τακτική παίκτες του Λεβαδειακού, στο γκολ που δέχθηκαν, εφάρμοσαν τις εντολές, να κλείσουν στα άκρα, τον Βάντερσον και τον Ακόστα και να αφήσουν τον Τσούκαλο να σουτάρει. Το πλήρωσαν.

Η Λαμία με το γνωστό 4-2-3-1, με τους Αναστασιάδη-Ασίγκμπα στο κέντρο άμυνας, δεξιά ο Βασιλαντωνόπουλος και αριστερά ο Παπαργυρίου (ελλείψει Παντελιάδη).

Οι Μπλάζιτς και Όμο μπροστά από τα στόπερ, πιο μπροστά στα δεξιά ο Βάντερσον, αριστερά ο Ακόστα, κέντρο ο Τσούκαλος και φορ ο Μπούντνικ.

Η Λαμία λοιπόν βρήκε χώρους, όμως όταν έφτασε ο Μπλάζιτς και απείλησε με ένα διαγώνιο σουτ, οι του Λεβαδειακού έπεσαν πάνω του.
Αναγκάστηκε λοιπόν να γυρίσει λίγο πιο πίσω και να κάνει από εκεί το παιχνίδι της ομάδας του.
Έτσι ο Όμο που πήρε μέτρα προς τα εμπρός, δημιούργησε κενό, το βρήκε ο Γιουσούφ, έκανε την κάθετη και ο Γιακουμάκης με τη διαγώνια κίνηση, έγινε κάτοχος και σκόραρε.

Αν δείτε τη φάση του γκολ, ο Μαρκόβσκι, ο οποίος δεν φαίνεται, απασχολεί 3 παίκτες, στην ουσία τους αποσυντονίζει και τους βγάζει έξω από τη φάση και τη γραμμή ευθύνης τους.

Για το γκολ της Λαμίας αναφέρθηκα πιο πάνω, οι αμυντικοί του Λεβαδειακού, 5 τον αριθμό, περίμεναν να μοιράσει τη μπάλα ο Τσούκαλος, παρά να σουτάρει.

Στην επανάληψη, ο Ανιγκό δεν ήθελε να αλλάξει και πάρα πολλά πράγματα στην ομάδα του και αν δείτε τις αλλαγές που έκανε, μόνο αυτή του Ζαραδούκα στον Φαβάρο ήταν ουσιαστική(αν και υποχρεωτική λόγω τραυματισμού), οι άλλες εκ του μη όντως έγιναν, αδιάφορες.

Αντίθετα ο Τεννές, που έδειξε πως ήθελε το ματς, άνοιξε την ομάδα του με το πέρασμα του Αναστασόπουλου στο παιχνίδι.

Ειδικά δε, όταν είδε πως δεν ανεβαίνουν τα μπακ της Λιβαδειάς, πίεσε όσο κι αν δεν έπαιρνε.
Γύρισε το σύστημα σε 3-4-3, Ασίγκμπα δεξιά, Αναστασιάδη κέντρο και Ακόστα αριστερά. Ναι ο Ακόστα μπακ, ελεύθερο πεδίο είχε.

Στα χαφ ο φρέσκος Αναστασόπουλος, ο Μπλάζιτς, ο Όμο και ο Βασιλαντωνόπουλος, ενώ η επιθετική τριπλέτα ήταν ο Βάντερσον δεξιά, ο Τσούκαλος (ή η αλλαγή του ο Καραγιάννης) αριστερά και ο Μπούντνικ φουνταριστός.

Το αποτέλεσμα, ένα σουτ του Μπλάζιτς, ένα του Καραγιάννη, το δοκάρι του Ανστασόπουλου και το γυριστό του Αναστασιάδη, ήταν φάσεις όχι απλά που καταγράφονται σαν τελικές, αλλά ευκαιρίες για γκολ.

Από το Λεβαδειακό που μπήκε μέσα στα καρέ του, δεν είδαμε απολύτως τίποτα, πατά μόνο κάτι κούρσες του Σαβαντογκό, απλά για ανάσες και αποσυμφόρηση της περιοχής.

Σίγουρα η Λαμία δικαιούταν το κάτι παραπάνω, που δεν το πήρε.

ΛΑΜΙΑ (Μπάμπης Τεννές): Παπαδόπουλος, Βασιλαντωνόπουλος, Ασίγκμπα, Αναστασιάδης, Παπαργυρίου (58′ Αναστασόπουλος), Όμο (81′ Άστσεριτς), Μπλάζιτς, Ακόστα, Βάντερσον, Μπούντνικ,Τσούκαλος (69′ Καραγιάννης).

ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ (Ζοζέ Ανιγκό): Σωτηρίου, Τσαμπούρης, Τριποτσέρης, Ζοάο Φαβάρο (75′ Ζαραδούκας), Αντιλεού, Νιάς, Μητρόπουλος, Γιουσούφ (83′ Νίκας), Σουμπίνιο (63′ Σαβαντογκό), Γιακουμάκης, Μαρκόβσκι.

 

 

Αλέξης Γραμματικόπουλος
Γυμναστής-προπονητής με ειδικότητα στο ποδόσφαιρο.
Ανάλυση-Στατιστική ποδοσφαίρου.

Your email address will not be published.

Powered by Live Score & Live Score App