Μην παίρνετε αψήφιστα τη Λαμία


Κυριακή μεσημέρι, 2 ώρες πριν το παιχνίδι Λαμία-ΟΦΗ, έχω βγει στη βεράντα για ένα τσιγάρο και να την κάνω για το γήπεδο, διαβάζω τις σημειώσεις μου για το ράδιο.
Απέναντι παρκάρει ένα αυτοκίνητο χάτσμπακ και όπως εστιάζω, στο πίσω τζάμι έχει ένα κασκόλ μπλε-άσπρο.
Κατεβαίνει ο οδηγός, ένας άνδρας γύρω στα 60 και ανοίγει την πίσω πόρτα.
Απλώνει το χέρι του πιάνει το κασκόλ, με το τράβηγμα ξεδιπλώνεται, διακρίνω και δεύτερο.
Απλώνει το ένα στο τζάμι μπροστά, παίρνει το άλλο και κλείνει την πόρτα.
Κλειδώνει το αυτοκίνητο και κοντοστέκεται.
Με ευλαβικές κινήσεις, περνάει το κασκόλ στο λαιμό του, κοιτάζεται αργά στο τζάμι το στρώνει χαϊδεύοντας πάνω του και κατηφορίζει την Υψηλάντου με το κεφάλι ψηλά, με το στήθος φουσκωμένο, όλο καμάρι και περηφάνια.
Σε χρόνο ντε-τε κατεβαίνω κάτω και από το απέναντι πεζοδρόμιο τον παρακολουθώ.
Δεν στρίβει στην Φιλιαδώνος, κατεβαίνει πιο κάτω στα φανάρια και παίρνει την ευθεία, παίρνει τη Σταδίου και με βήμα αγήματος κατευθύνεται προς το γήπεδο.
Αυτός ο φίλαθλος, αυτός ο αγνός οπαδός της Λαμίας, που δεν την έχει δει ποτέ στην Α’ Εθνική, που δεν παραδόθηκε στις σειρήνες να βρει στέγη σε μια ομάδα της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης, είναι Λαμία.
Φόρεσε στις πλάτες του τη Ρουμελιώτικη λεβεντιά και την πρόταξε απέναντι στην Κρητική και στον ΟΦΗ, μια ομάδα με ευρωπαϊκές διακρίσεις.
Αλλά εδώ είναι Λαμία, είπε και προπαντός έδειξε.
Αυτός ο φίλαθλος, αυτός ο αγνός οπαδός της Λαμίας, που έτρεχε σε κάθε χωριό στο τοπικό με κάθε καιρό, στη Δ’ , στη Γ’ Εθνική και συμπαραστέκονταν, είναι Λαμία.
Αυτός ο φίλαθλος, αυτός ο αγνός οπαδός της Λαμίας, που έκανε καμίνι το ΔΑΚ με κάθε αντίπαλο, σε κάθε Πρωτάθλημα και σε κάθε Κύπελλο, είναι Λαμία.
Αυτός ο φίλαθλος, αυτός ο αγνός οπαδός της Λαμίας, που θα δει για πρώτη φορά στη ζωή του, την αγαπημένη του ομάδα στα σαλόνια και κόντρα στις μεγάλες ομάδες, είναι Λαμία.
Αυτός ο φίλαθλος, αυτός ο αγνός οπαδός της Λαμίας, που θα δείτε και θα γνωρίσετε εσείς, όλες οι άλλες ομάδες, είναι κλωνοποιημένος.
Είναι ο ίδιος που γεμίζει ασφυκτικά το ΔΑΚ.
Είναι ο ίδιος που κάνει απόβαση όπου παίζει η καψούρα του, η Λαμιάρα του.
Είναι ο ίδιος που στηρίζει την ομαδάρα του, γιατί ομαδάρα ήταν, είναι και θα είναι η Λαμία.
Είναι ο ίδιος κι ας είναι 2500, 3000 και 5000, είναι κλωνοποιημένος.
Πάντα πρωταγωνιστούσε η Λαμία, πάντα είχε ένθερμο και φανατικό κοινό.
Πάντα έκανε τη διαφορά στα εισιτήρια κι ας ήταν σε χαμηλές κατηγορίες.
Πάντα είχε τα δύο από τα τρία συστατικά για να πετύχει μια ομάδα.
Απλά τις έλειπε μια στιβαρή και πολύ δυνατή οικονομικά διοίκηση.
Μέχρι που την απέκτησε.
Ρωτήστε όλους τους παλαίμαχους από όλες τις ομάδες, που αγωνίστηκαν στο ΔΑΚ, τι θα σας πουν.
Η Λαμία, ειδικά στην έδρα της, είναι φόβητρο, από τις πιο δύσκολες έδρες της Ελλάδας.
Πέρα από τις… κηδείες των Πρωταθλημάτων και των Κατηγοριών που συμμετείχε, οι μεγαλύτερες ήταν στο Κύπελλο Ελλάδας.
Όμως κύριοι, η Λαμία δεν είναι Μηχανιώνα.
Μπορεί να έκαναν το μπαμ στο Κύπελλο απέναντι στην ίδια ομάδα, αλλά η Λαμία έχει άλλη δυναμική.
Και είναι ορατή δια γυμνού οφθαλμού.
Τώρα, με την άνοδό της στην Α’ Εθνική(Super League), ήρθε η ώρα να συστηθεί στο υπόλοιπο πανελλήνιο που δεν την ήξερε.
Κυρίες και κύριοι, η «Βασίλισσα της Ρούμελης».
Η ομάδα, που όπως έχουν πει οι μεγαλύτεροι ποδοσφαιριστές που πέρασαν από την Ελλάδα και φόρεσαν το εθνόσημο στο στήθος, έπρεπε να έχει παίξει έστω και μια φορά στην Α’ Εθνική.
Μια ομάδα με τεράστια δυναμική.
Μια ομάδα από μια περιοχή, που χωρίς να έχει άμεση επαφή με την πρώτη τη τάξει κατηγορία, έχει προσφέρει έμψυχο δυναμικό σε αυτή.
Χωρίς ομάδα στα σαλόνια, χωρίς Έλληνες και ξένους παίκτες και προπονητές, η περιοχή δίνει και δείχνει το ταλέντο της, την ποιότητά της και τη δουλειά της.
Σήμερα, με χτίσιμο από την τεχνογνωσία που έχει, με ερεθίσματα που έρχονται και οικονομική επιφάνεια, ήρθε η ώρα να παραταχθεί, ως ίσος προς ίσον.
Και να θυμηθώ ένα λογοπαίγνιο μετά τον αποκλεισμό της ΑΕΚ από τη Λαμία στο Κύπελλο, όπου οι εφημερίδες έγραψαν για τον τότε πρόεδρο Θανάση Νούσα.
«Παίζετε με τη Λαμία, το… Νούσας»
Και σε σύγκριση, με ομάδες που ανεβοκατέβηκαν στην Α’ Εθνική, η Λαμία θα κερδίσει το στοίχημα.
Θα βιμπάρει και θα τιγκάρει το ΔΑΚ.
Δεν θα είναι άδειες οι κερκίδες.
Έτσι είναι ο κόσμος της, διψάει.
Και σε συνδυασμό με τις κινήσεις του Πανουργιά Παπαϊωάννου, εκεί θα ξημερωβραδιάζεται.
Από το πρώτο παιχνίδι που έπεσε το 1980 από τη Β’ Εθνική με την Έρκυνα και με το Αρτεσιανό στη Δ’ Εθνική, με κάτι Πλατανορδάνια, Σκύδρες, Λύκους, ΠΑΟΝΕ, ο κόσμος έδινε βροντερό παρών.
Τι Μηχανιώνες, τι Επανωμές, Γιαννιτσά, Χρυσούπολες, Καναλάκια, Μπάρες, Μονές, Καμινάδες και όλες τις ομάδες από πρωτεύουσες νομών που είχαν ομάδα. Και σκεφτείτε, πολλές από αυτές τώρα, δεν υπάρχουν.
Η Λαμία τις έπαιξε με τον κόσμο της απίκο, μέσα και έξω.
Πραγματικές αποβάσεις 2500 χιλιάδων οπαδών, που για το ύψος της Λαμίας ήταν υπέρ του δέοντος.
 Όμως η έδρα της, είναι το κάτι άλλο, είναι καμίνι, είναι ηφαίστειο
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΛΑΜΙΑ, ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΔΑΚ.
Στα τρία χρόνια στη Football League, οι πρωτοπόροι και οι πρωταθλητές, δεν πέρασαν από εδώ, ήρθαν, έσκυψαν, γονάτισαν, προσκύνησαν και έφυγαν.
Στη φωτογραφία η καταπακτή φόβος και τρόμος, ακόμη και των ΟΫΚάδων.

Γι αυτό σας λέω, μην παίρνετε τη Λαμία αψήφιστα.
Η τριάδα, ομάδα-κόσμος-χρήμα, είναι έτοιμη.
Και κάτι τελευταίο, οι περισσότεροι ξένοι ποδοσφαιριστές που πέρασαν ή αγωνίζονται σήμερα στη Λαμία, είναι Σέρβοι.
Μιλάνε με τον κόσμο και όταν λένε «hi bro»(γεια σου αδερφέ), το εννοούν από καρδιάς.
Όταν ρώτησα κάποιον Σέρβο ποδοσφαιριστή, πως και κόλλησες με τον κόσμο της Λαμίας, μου είπε:
«Δεν είναι Λαμιώτες, είναι Σέρβοι, γυαλίζει το μάτι τους όπως κι εμάς, είμαστε αδέρφια, γι αυτό σε κάθε γκολ, σκαρφαλώνω πάνω στα κάγκελα, γι αυτούς, νομίζω πως είμαι στη Σερβία, έχουμε ίδιο DNA»

Υ.Γ Δεν πρέπει και δεν μου αρμόζει ηθικά και δημοσιογραφικά, αλλά εκστασιάζομαι οπαδικά, με την αντίδραση του κόσμου της Λαμίας στην αδικία…
1998-99 στη Δ’ Εθνική, 14η Αγωνιστική, Λαμία-Ακράτητος 1-1, με ανύπαρκτο πέναλτι υπέρ του Ακράτητου, 3000 κόσμος ντου στον αγωνιστικό χώρο, με τα γνωστά αποτελέσματα.
Ρωτήστε τον διαιτητή Παρασκευόπουλο, όπως και τον πρώην δήμαρχο Λιοσίων Παπαδήμα, αυτοί κι αν ξέρουν, αυτοί κι αν έχουν πάρει γεύση από τον κόσμο της Λαμίας.

 

Ηλίας Ζαχάρης

Γεννήθηκε στη Μοσχοκαρυά Φθιώτιδας, ακούγοντας τα "ιερά τέρατα" να βρυχώνται στα χώματα για το Rally Acropolis. Μεγάλωσε με τον Βασίλη Γεωργίου και τις απίθανες περιγραφές του, όπου και τον μιμούνταν, πως να μη γίνει σπίκερ... Στην εφηβεία του στα '80s υπήρξε ραδιοπειρατής και το πρώτο του άρθρο το έγραψε στην αθλητική εφημερίδα "Πρωινά Νέα" του συγκροτήματος Παπαλέξη. Σπούδασε δημοσιογραφία και τη δεκαετία του '90, συνεργάστηκε με το Δημοτικό Ραδιόφωνο Λαμίας(Πολύχρωμα FM), την εφημερίδα Φθιωτική Ενημέρωση, το Mtv Λαμίας και το Star Κεντρικής Ελλάδας. Υπήρξε συνεργάτης των εφημερίδων, Φίλαθλος, Αθλητική Ηχώ, Σπορ του Βορρά και ExtraSport FM 103. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά, P.L.US, 37.2, Face. Το 2010, ίδρυσε την ιστοσελίδα calciobambini.gr, με εξειδίκευση στο Παιδικό Ποδόσφαιρο και συνεργάστηκε με τις ιστοσελίδες, acadimies.gr, football-academies.gr, sports-academies.gr, talentabout, youngtalents.gr, ourboys.gr. Υπήρξε πρωτεργάτης της ιστοσελίδας scouter.gr. Δημιούργησε για το τοπικό ποδόσφαιρο τις ιστοσελίδες, lamiampala.gr, calciolamia,gr και messazzero.gr. Τον ακούτε στον Μελωδία 88(Λαμία), συνεργάζεται με τους Libero FM 107.4(Θεσσαλονίκη) και Athletic Radio 104.2(Ηράκλειο Κρήτης). Από τις αρχές του 2017 γράφει στο speaker.gr.

What others say about : Μην παίρνετε αψήφιστα τη Λαμία..


Γιαννης Κολοβος

Ηλία καλημέρα. Αναμνήσεις που δεν ξεχνιουντε. Αρτεσιανό Λευκίμμη Καναλάκια. Τα αφήνουμε πίσω. Προέδρος Παίκτες και Οπαδοί όλοι μαζί. Για να τους λέμε δυνατά. Εκεί εκεί στην Α Εθνική. Για πάντα.

Your email address will not be published.

Powered by Live Score & Live Score App